فقط خدا

 این فرهنگ باید در جامعه ما جا بیفتد که روزه فقط پرهیز از خوردن و آشامیدن نیست. این که من روزه گرفتم و آب و غذا نخوردم، کمترین کاری است که در برابر فرمان خدا انجام می‌دهم. روزه ای که فقط پرهیز از خوردن و آشامیدن باشد، بسیار عوامانه است. چشم و گوش انسان هم باید روزه باشد. همه وجود انسان باید خدایی و با تقوا و روزه گیر باشد.

 امام صادق علیه السلام فرمودند :

إِنَّ الصِّيَامَ لَيْسَ مِنَ الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ وَحْدَهُ ؛

روزه گرفتن، تنها به خویشتن داری از خوردن و نوشيدن نيست،

 آن گاه فرمودند : مریم مادر عیسی علیه السلام گفت :

إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً (سوره بقره ، آیه ۱۸۷)؛ من نذر کرده ام که برای خدای رحمان روزه باشم. أيْ صَمْتاً فَإِذَا صُمْتُمْ فَاحْفَظُوا أَلْسِنَتَكُمْ وَ غُضُّوا أَبْصَارَكُمْ وَ لَا تَنَازَعُوا وَ لَا تَحَاسَدُوا ؛

یعنی جز به ستایش خدای رحمان، دهان خود را باز نکنم. بنابراین اگر روزه گرفتید، زبان خود را حفظ کنید و چشم خود را فرو بخوابانید ، نزاع نکنید و حسد نورزید. سپس فرمودند : رسول خدا شنیدند که یکی از بانوانشان با دهان روزه خادم خود را دشنام می‌دهند. فرمودند تا برایش خوراکی حاضر کنند و بعد به آن خانم گفتند : میل کن.

خانم گفت : من روزه دارم. رسول خدا به او فرمودند : 

 كَيْفَ تَكُونِينَ صَائِمَةً وَ قَدْ سَبَبْتِ جَارِيَتَكِ إِنَّ الصَّوْمَ لَيْسَ مِنَ الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ ؛

چگونه روزه ای که خادم خود را دشنام می‌دهی ؟ روزه گرفتن فقط به دهان بستن از خوراک و آب نیست.

امام صادق علیه السلام فرمودند :

إِذَا صُمْتَ فَلْيَصُمْ سَمْعُكَ وَ بَصَرُكَ مِنَ الْحَرَامِ وَ الْقَبِيحِ وَ دَعِ الْمِرَاءَ وَ أَذَى الْخَادِمِ وَ لْيَكُنْ عَلَيْكَ وَقَارُ الصِّيَامِ وَ لَا تَجْعَلْ يَوْمَ صَوْمِكَ يَوْمَ فِطْرِكَ ؛ (الکافی ، ج۴ ، ص۸۷ )

هرگاه روزه گرفتی و دهان خود را از نوشیدنی و خوردنی بستی، باید گوش و چشم تو نیز از حرام و ناشایسته بسته شود. بحث و جدل مکن، خادمت را با نیش زبان آزار مده، آرامش و وقاری که ویژه روزه داری است، از دست مده. مبادا روز روزه ات مانند روزهای دیگر باشد.

 چه بسیار کم اند روزه داران و چه بسیار زیادند افرادی که گرسنگی و تشنگی می‌کشند و جز گرسنگی و تشنگی بهره ای از روزه ی خود ندارند. آدم گرسنگی و تشنگی بکشد و هیچ بهره ای هم نبرد !

 کتاب آرامش زندگی در پرتو تقوا ، ص ۳۸-۳۶ نویسنده : حجت_الاسلام_فرحزاد
️

رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم فرمودند : 

« لکل شیئى زکاه و زکاه الابدان الصیام »

 براى هر چیزى زکاتى است و زکات بدنها روزه است. 

 الکافى ، ج۴ ، ص۶۲ ، ح۳

 امیرالمومنین علی علیه السلام‌ فرمودند:

«مَشْيُهُمُ التَّوَاضُعُ» 

تنها اشاره به راه رفتن ظاهرى نيست.

زيرا راه رفتن متواضعانه هر چند کار خوبى است اما در رديف نخستين صفات برجسته پرهيزکاران قرار نمى گيرد؛

ولى هرگاه اشاره به معناى وسيع مشی باشد، مفهومش اين است که همه رفتارهاى آن‌ها آميخته با تواضع است.
 در واقع امام(عليه السلام) به ۳ اصل اساسى در آغاز اين خطبه اشاره فرموده است: 

 درستکارى، 

ميانه روى 

وتواضع؛ که بر سراسر زندگى پرهیزکاران حاکم است.

نهج البلاغه خطبه متقین 

سوال:

اگر روزه دار در ماه مبارک رمضان در بين روز از نيت روزه برگردد اما بلافاصله پشيمان شود و تا قبل از ظهر دوباره نيت كند آيا روزه اش صحيح است؟

الف:در روزه واجب معين مانند ماه رمضان (امام، فاضل، خوئي، تبريزي، وحيد، خامنه اي، مكارم، شبيري، نوري، صافي: روزه اش باطل است و بايد تا مغرب از انجام مبطلات خودداري كند و بعدا قضاي روزه را بگيرد.

بهجت، سيستاني: بنا بر احتياط واجب روزه باطل است و بايد روزه ان روز را تمام كند و بعدا قضاي آن را هم بجا آورد.

ب: روزه واجب غير معين(۲)

خامنه اي، خوئي، بهجت، تبريزي، سيستاني، وحيد، مكارم، صافي، نوري: اگر نيت روزه را قطع كند چنانچه قبل از ظهر دوباره نيت روزه كند روزه اش صحيح است درغير اين صورت باطل مي شود.

در روزه قضاي رمضان اگر تا قبل غروب نيت روزه كند روزه اش صحيح است ولي در روزه هاي واجب غير معين ديگر نمي تواند به ان روزه اكتفا نمايد. شبيري

ج: روزه مستحب (۳)

امام، خامنه اي، خوئي، تبريزي، فاضل، وحيد، صافي، شبيري، نوري: اگر تا اذان مغرب دوباره نيت كند روزه اش صحيح است:

بهجت ومكارم: اگر تا غروب دوباره نيت روزه نمايد روزه اش صحيح است.

سيستاني: اگر تا غروب دوباره نيت روزه نمايد روزه اش صحيح است و در فاصله بين غروب ومغرب به احتياط واجب روزه اش صحيح نيست.

۱- خامنه اي: اجوبه الاستفتائات، س ۷۵۸؛ توضيح المسائل ۱۶ مرجع، م ۱۵۷۰.

۲- خامنه اي: رساله آموزشي، ج ۱، ص ۲۴۲؛ توضيح المسائل ۱۶ مرجع، م ۱۵۷۱

۳- خامنه اي: رساله آموزشي، ج ۱، ص ۲۴۰؛ توضيح المسائل ۱۶ مرجع، م ۱۵۷۱

پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) فرمودند: 

مَنْ أَفْطَرَ عَلَی تَمْرَةِ حَلَالٍ تُضَاعَفُ ثَوَابُ صَلَاتِهِ أَرْبَعُمِائَةِ مَرَّةٍ؛ 

هر کس با خرمای حلال افطار کند ثواب نمازش چهارصد برابر می گردد.